yalnızlığım..sessiz sadık dostum..
  bilirim ben sana ne kadar vefasızlık etsem de, ne kadar senden köşe bucak kaçsam da yanımdasın hep..
 bırakmıyorsun ellerimi, en umutsuz, en karanlık, en kimsesiz anlarımda..bırakmıyorsun yüreğimi, benim senden kaçmama aldırmıyorsun bile..sen sessiz ortağısın dertlerimin, en vefalı dostumsun bilirim..bilirim de nedendir bilmem ürkerim varlığından senin..kimsesizliğimin kimisin sen..sessizliğimin sesi,ümitsizliğimin ümidisin..
  sen benimlesin bilirim, bilirim ama ürekerim..
neden bu kaçış diye sorma bana..kime sığınırım diye koşarken ayağıma takılırsın,ben varım dercesine..ellerimden düşerken ümitlerin yetişiverir ellerin..
geceyle de ortaklığın var bilirim..ayrılmazsınız..
  ben sensizliği tadamadım hiç.sensiz geçen bir gece nasıldır yaşamadım..adı sakaldım çoğu zaman, varlığını unutmak istedim..yokluğunda yaşanılan mutluluğu görmedim,bilmiyorum bu yüzden sensizliğin lezzetini..
neden hep yanımdasın diyemiyorum..çünkü her yandığımda, her canım acıdığında sana sarılıyorum..sen beni bırakmazsın biliyorum..
BIRAKMA BENİ YALNIZLIĞIM..bırakma ellerimi..